۳۱ شهریور ۱۳۹۶

Header ad
Header ad

جایگاه تموکن

تموکن

باستان شناس ایرانی، غلامحسین نظامی، در نوشتاری به نام « تموکن کلانشهر هخامنشی در مجاورت دریای پارس»، که در ۸۳/۱۲/۲۶ در همایش توسعه دشتستان ارایه نمود جایگاه تموکن را نه در کنار رود سیتاکوس (مند) و یا بر حاشیه دریا در حوالی گناوه و دیلم بلکه در پیوندگاه دو رود شاهپور (گرانیس) و دالکی ( روستای درودگاه) می داند. از دید او شهر تموکن در زمان سلوکیان و اشکانیان هم به زندگی سیاسی اقتصادی خود ادامه داده و در زمان ساسانیان به پنج یا شش کیلومتر به ناحیه‌ای در شمال شرقی جایگاه هخامنشی خود، خیز برداشته و در حاشیه رود شاپور به عنوان شهر توز جلوه گر شده است و در ادامه، در دوران اسلامی به توز، توج و یا توح تغییر نام داده است. شهری که در تمام نقاط امپراتوری ساسانی کتان آن شهرتی جهانی یافته بود و نیز در زمان ورود اسلام به ایران بخشی از کتب فتوح را به خود اختصاص داد.
به باور غلامحسین نظامی شهر تموکن (تااوکه) هخامنشی نه برازجان و زیرا (توز ساسانی) بوده است بلکه این شهر میان رود خانه های شاهپور و دالکی در نزدیکی پیوستن آن‌ها در درودگاه قرار دارد که هر دو مربوط به دورهٔ داریوش اول هخامنشی است.

گردآوری: ابوذر محتشمی

نیازمند داده های بیشتر

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *