۳۱ شهریور ۱۳۹۶

Header ad
Header ad

جنگل حرا

جنگل حرا عسلویه 1

جنگل حرا منطقه حفاظت شده نای بند واقع در عسلویه در جنوب غربی بندر بوشهر قرار دارد. حرا با نام علمی Avicennia marina درختی از جامعه گیاهی مانگرو است. کلمه مانگرو اسم مرکبی است معرف اکوسیستم خاص در مناطق استوایی، حاصل از تجمع بسیار ویژه‌ای از گیاهان و جانوران در سواحل پست خورها، دلتاها، برکه‌ها و سواحل دریاها و در عین حال نشانگر و معرف درختان و درختچه‌های این گونه اکوسیستم‌ها نیز می‌باشد. این گیاهان در گروه گیاهان شوره‌زی قرار دارند.
حرا، گیاهی از تیره شاه پسند است. دانه آن روی درخت مادر می‌روید و نهال تولید می‌کند. سپس از درخت جدا می‌شود و داخل مرداب می‌افتد. جنگل حرا بر دریا و آب شور قرار دارد و این سازش با آب شور و شرایط نامناسب، از حرا یک گیاه استثنایی ساخته‌است.
گیاهان حرا برگهایی با ظاهر بیضی شکل و قاعده‌ای باریک (دوکی شکل رویه سبز و براق دارند و پشت برگها نیز سفید یا خاکستری رنگ است. طول این برگها حدود ۵ تا ۵/۷ سانتی متر است. میوه حرا، بادامی شکل است و به یک خامه باریک منتهی می‌شود. ریشه‌های زانویی، شکل منظمی ندارند، اما گل حرا که از فرط کوچکی ناپیدا و غیر محسوس است. گلی به رنگ طلایی با ۴ گلبرگ، که هر گلبرگ بیشتر از چند میلی متر طول ندارد با عطری شیرین و خنک، که تا شعاع چند متری اطراف آن پراکنده می‌شود.
حرا در حقیقت نام درختی است در اندازه های ۳ تا ۶ متر با شاخ و برگهای سبز و روشن که در آبهای شور زندگی می‌کند و نام علمی اش Avicennia Marina منسوب است به حکیم ابوعلی سینا دانشمند ایرانی جنگل حرا بر دریا و آب شور قرار دارد و این سازش با آب شور و شرایط نامناسب، از حرا یک گیاه استثنایی ساخته‌ است.

پارک طبیعی دریایی نایبند

گیاه حرا، فواید شگفت انگیزی دارد. بافت ساقه، تنه و ریشه این درخت به گونه‌ای است که آب شور دریا را تصفیه و مواد مورد نیاز آن را جذب و بقیه مواد را دفع می‌کند. پوست حرا بر باسیل هانزن که موجب جذام می‌شود، موثر است. شیره درون آوندهای آن بر بیماری خشکی که بیماری پوستی (شایع در منطقه بوشهر) تاثیری قابل توجه دارد. در صنعت از تانن موجود در حرا، برای تولید جوهر مازو استفاده می‌شود. چسب تخته و خمیر چوب از دیگر مصارف صنعتی آن است.
به روایتی این گیاه اسطوره‌ای که از اشک چشم آدم روییده‌است، حرا نام دارد و به افتخار دانشمند شهیر ایرانی، بوعلی سینا این نام را بر آن نهاده‌اند. این درختچه در سواحل و مرداب‌های ساحلی مصر، عربستان و سواحل جنوب ایران، دیده می‌شود.
به این گیاه در بندرعباس حرا، در بلوچستان تمر، در بوشهر گُرم و در بعضی از نقاط تول گفته می‌شود. به عربی نیز آن را شوری و شوره می‌نامند.
جنگل حرا در سواحل جنوبی ایران، مهد انواع گوناگون آبزیان، پرندگان و دوزیستان است. از پرندگان می‌توان به مرغ ماهیخوار یا حواصیل، لک لک، مرغ سقا، مرغابی و مرغ دریایی و از آبزیان به خرچنگ، مار دریایی، شیلو، کلینگ (نوعی از صدف) و انواع مختلف قورباغه اشاره کرد.
جنگل‌های حرای خلیج نای بند گسترده ترین نواحی پراکنش این اجتماعات درختی کمیاب با وسعت ۳۹۰ هکتار، آخرین مجموعه انبوه و وسیع این درختان ساحلی در جنوب غربی آسیا محسوب می‌شود. جنگل‌های حرای عسلویه بوشهر به عنوان ذخیره گاه بیوسفری ساحلی آب‌های جنوب کشور در پارک ملی دریایی نای‌بند یکی از مناطق حساس ساحلی به شمار می‌آید که در اکوسیستم خود گیاهان شور پسند دریایی، جانداران کف زی و پرندگان مهاجر اقیانوسی را پناه داده‌است.

جنگل-حرا-تموکن4

جنگل های دریایی یکی از عجیب ترین عناصر طبیعی خلقت هستند در این جنگل ها درختانی در ناحیه جذر و مدی زیست میکنند و از آب شور بهره می گیرند وعجیب تر اینکه گه گاه بخش اعظم این دختان در زیر آبهای شورفرو می روند و همچنان به حیات خود ادامه میدهند حرا درخت مانگرو است که در سواحل عسلویه و دیگر نقطه های سواحل خلیج فارس می روید.
پارك ملي دريايي نای بند
پارک ملی دریایی نایبند در ۳۰۰ کیلومتری جنوب شرقی بندر بوشهر و انتهای این استان در بخش عسلویه قرار دارد و از غرب به شهر عسلویه، از شرق به شهرستان پارسیان، از شمال به روستاهای بخش عسلویه و از جنوب به خلیج زیبای فارس محدود می شود.
فاصله اندک رشته کوه های سر به فلک کشیده زاگرس و ساحل ماسه ای درخشان و زیبای خلیج نیلگون فارس، پوشش گیاهی سرسبز در جای جای منطقه، امتداد خشکی دماغه نایبند در خلیج فارس و بوجود آوردن خلیج نایبند، وجود درختان انبوه حرا در حاشیه خورهای بساتین و بیدخون، وجود صخره های مرتفع مناسب برای ماهی گیری، دره های عمیق با پوشش های رنگارنگ خاک های رسوبی که طی هزاران سال بوجود آمده اند و درختان کهن سال انجیر معابد در دماغه پارک نایبند به همراه هوایی مناسب و دلپذیر در ماه های اخیر منطقه عسلویه را به مکانی رویایی برای گردشگری تبدیل کرده است.
وجود تپه های مرجانی برای غواصی، تخم گذاری لاک پشتان دریایی، راه آب های میان جنگل های حرا که غرش موج های دریا در ساحل را به آرامشی کامل تبدیل می کند بر زیبایی طبیعت پارک ملی دریایی نایبند افزوده است.
جنگل حرا یکی از شگفتی ‌ها و زیبایی ‌های طبیعت خلیج ‌فارس در پارک ملی دریایی نایبند است. آب آرام و بی صدا در لابه‌لای درختان همیشه سرسبز حرا و وجود خرچنگ ها، ماهی ها و دیگر آبزیان در میان آنها، بالا و پایین رفتن آب در طول شبانه روز در نتیجه جزر و مد خاطره ای به یاد ماندنی را برای بازدید کنندگان این جنگل برجای می گذارد.

جنگل حرا خلیج نای بند
درخت حرا دارای برگ های سبز‌، ‌چند ساله‌، ‌پایا و نوعی ریشه‌ های هوایی فراوان است. از مشخصات این گیاه آن است‌که دانه‌های آن قبل از پراکنده شدن‌، ‌قسمتی از رشد خود را در داخل میوه انجام می‌دهد ‌و زمانی که تخم گیاه در آب قرار گیرد پوست آن باد می‌کند و شکافته می‌شود.
در کنار این درختان جانداران دوزیستی زندگی می کنند که با ایجاد سوراخ‌ هایی روی سطح ساحل و در پای درختان، تهویه را در سطح فوقانی‌گل و لای میسر می‌سازند.
گِل خورک از سخت پوستان ریز یا آبزیان کوچک‌ و همچنین گیاهان تغذیه می‌کند و خود نیز طعمه‌ای برای بسیاری از پرندگان و ماهی ها در زیستگاه های حرا در پارک ملی دریایی نایبند به شمار می رود و چرخه ای کوچک از زنجیره غذایی جانوران را بوجود می آورد.
‌شدت برخورد امواج با ساحل در محدوده جنگل های حرا ملایم است و عمل جزر و مد به آرامی صورت می‌گیرد. در زمان جزر ‌ریشه ‌های این درختان به شکل میخ هایی از زمین خارج شده و به هنگام مد دریا، درختان در آب غوطه ور می مانند.
از آنجا که بسیاری از آبزیان خلیج‌ فارس دوره تخم ریزی خود را در جنگل های حرا می‌گذرانند‌ این منطقه از سه عنوان جهانی “منطقه حفاظت شده بین المللی”، “ذخیره گاه زیست کره” و “تالاب بین المللی” برخوردار است.
بسیاری از گونه‌های آبزی و حیات وحش بصورت مستقیم و غیر مستقیم به درختان حرا وابستگی دارند. این جنگلها در پیرامون خود محیط مناسبی را برای رشد و پرورش ماهیان فراهم می کنند. اکوسیستم دریایی حرا به دلیل استفاده انسان، سوخت و تغذیه دام ها بسیار حایز اهمیت است.
این جنگل ها به زیستگاه بسیار مناسبی برای پرندگان مهاجر در فصول سرد تبدیل شده اند. در سایر فصل ها نیز که پرندگان بومی محل مناسبی برای ادامه حیات نمی یابند، به این جنگلها پناه می آورند. غیر از پرندگان آبزی، آبچر و مهاجر، در منطه نایبند، خزندگان و حتی برخی از بندپایان و دو کفه‌ای ها نیز در میان این جنگل ها دیده می شوند.
لاکپشت های پشت سبز و عقابی از جمله جانداران ویژه اکوسیستم جنگل های حرای نایبند هستند. حواصیل بزرگ هندی، حواصیل سبز و خاکستری، فلامینگو، پلیکان، انواع سلیم، عقاب ماهی گیر، کفچه نوک کاکایی و انواع دیگری از پرندگان در اکوسیستم‌ جنگل حرای نایبند زیست می کنند.
وجود دو بار جزر و مد در طول شبانه روز شرایط زیستی ویژه‌ای به این جنگل دریایی می بخشد. جوامع جنگلی حرا در طول میلیون‌ ها سال موفق شده‌اند تا سازگاری اعجاب انگیزی با آب شور دریا و سواحل جزر و مدی پیدا کنند. این گیاهان نمی‌توانند دمای کمتر از ۵ درجه سانتی‌گراد را تحمل کنند، ضمن اینکه شوری بین ۲۰ تا ۳۲ در هزار برای رشد آنها مناسب است. درخت حرا یکی از مقاومترین گونه گیاهان محسوب می شود که در پارک ملی دریایی نایبند رشد یافته‌اند و مکانی بسیار زیبا برای گذران وقت فراغت بدور از هیاهو و در کمال آرامش به شمار می رود.

جنگل حرا عسلویه 2

درختان اين جنگل در اواخر تير و اواسط مرداد گل مي‌دهند و بعد به ميوه‌اي شبيه بادام تبديل مي‌شوند.
اين ميوه‌ها پس از مدتي جوانه‌ مي‌زنند و به داخل آب مي‌افتند و در خاك‌هاي ساحلي ريشه دوانده و نمو مي‌كنند. هر درخت حرا خود به منزله خزانه توليد درختان ديگر است. ميوه و برگ درختان حرا نيز به عنوان داروي گياهي مورد استفاده قرار مي‌گيرد، همچنين ريشه درختان حرا به منزله سدي طبيعي عمل مي‌كند و از فرسايش و ويراني تاسيسات ساحلي توسط امواج و طوفان‌هاي دريايي محافظت مي‌كنند.
متأسفانه توسعه ناپايدار، دامن مانگروها را نيز گرفته و اين جنگل هاي منحصر به فرد هم قرباني پروژه هاي عمراني بدون ارزيابي زيست محيطي شده اند.

مشخصات گیاه حرا
حرا دارای برگهای بیضی شکل و قاعده‌ای باریک (دوکی شکل) است که سطح رویی برگ ها سبز و براق و سطح پشتی آنها سفید یا خاکستری رنگ است. طول این برگها حدود ۵ تا ۵/۷ سانتی متر است. میوه حرا، بادامی شکل است و به یک خامه باریک منتهی می‌شود. حرا دارای گل های بسیار کوچک و نامحسوسی است. این گل ها به رنگ طلایی با ۴ گلبرگ است که هر گلبرگ بیشتر از چند میلی متر طول ندارد. گل ها دارای عطری شیرین و خنک هستند که تا شعاع چند متری اطراف آن پراکنده می‌شود.ريشه هاي اصلي حرا كوتاه و كم عمق اند و از آنها ريشه هاي فرعي و باريك و عمودي اسفنجي به سمت بالا منشعب شده و بطور متوسط تا ۳۰ سانتي متر از سطح زمين بالاتر مي روند. اين ريشه هاي هوايي بتدريج دور درخت را پوشش مي دهند و تبديل به يك شبكه مي شوند و به اين ترتيب امكان زيستگاه در چنين محيط باتلاقي فراهم مي كنند. اين ريشه ها از شوري اطراف نيز مي كاهند تا امكان تغذيه گياه از آب بسيار شور دريا ميسر شود. درختان حرا تنه‌های متعدد دارند به طوری که تشخیص تنه اصلی به آسانی میسر نیست. از آنجایی که برگ درختان حرا دائمی هستند، این جنگل‌ها را «جنگل‌های همیشه بهار» نیز می‌گویند. جوامع جنگلي مانگرو (حرا) در طول ميليون ها سال موفق شده اند تا سازگاري اعجاب انگيزي با آب شور دريا و سواحل جزر و مدي پيدا كنند. اصولا اين گياهان قادر نيستند دماي كمتر از ۵ درجه سانتي گراد را تحمل كنند. ضمن اينكه شوري بين ۲۰ تا ۳۲ در هزار براي رشد آنها مناسب است.

خواص درمانی و کاربردهای صنعتی
درختان حرا از نوع گیاه مانگرو است که می‌تواند در آبهای شور زندگی کند و بافت ساقه، تنه و ریشه این درخت به گونه‌ای است که آب شور دریا را تصفیه و مواد مورد نیاز آن را جذب و بقیه مواد را دفع می‌کند. پوست حرا بر باسیل هانزن که موجب جذام می‌شود، موثر است. شیره درون آوندهای آن بر بیماری خشکی که بیماری پوستی (شایع در منطقه هرمزگان) تأثیری قابل توجه دارد. در صنعت از تانن موجود در حرا، برای تولید جوهر مازو استفاده می‌شود. چسب تخته و خمیر چوب از دیگر مصارف صنعتی آن است. در طب سنتی از این گیاه برای درمان دردهای روماتیسمی، آبله و انواع زخم ها استفاده می شود. میوه ی خمیر شده ی این گیاه را در هندوستان روی تومورها و دمل ها قرار می دهند. همچنین از بذر نارس آن به عنوان ضماد برای درمان دمل های چرکی، زخم های ناشی از آبله و سوختگی، التیام آبسه و … استفاده می شود. ریشه های این گیاه نیز سبب افزایش قوای جنسی می گردند.گونه های مختلف این جنس جهت تعلیف دام ها کاربرد دارد. همچنین از چوب آن برای سوخت استفاده می گردد. دانه آن روی درخت مادر می‌روید و نهال تولید می‌کند. سپس از درخت جدا می‌شود و داخل مرداب می‌افتد.

میوه درخت حرا

معرفي جنگلهاي حـرا
گياهان حـرا در دوره ائوسن و اليگوسن در حدود ۳۰تا ۴۰ ميليون سال پيش به وجود آمده و در مناطق گرمسيري در اطراف اقيانوس هند ، آرام ،اطلس و نواحي گرمسيري آمريكا، مكزيك و جنوب شرقي آفريقا ، استراليا ، زلاندنو و آسياي شرقي گسترش دارند .
درخت حرا گونه اي است از جنس Aricennia و تيره Rerbenaceae بومي بخش وسيعي از سواحل استراليا و اقيانوس هند از جاوه تا فيليپين و بخشهايي از سواحل و جزاير خليج فارس و درياي عمان است .
در ايران به اسامي متفاوت از قبيل حرا ، تمر ، تن ، شوري ، شوره ، تيمار ، گرم و كرنا ناميده مي‌شود. برگهاي حرا متقابل ، چرمي و پهن و دراز ، بيضي تا تخم مرغي كامل در قاعده باريك و منحني به دمبرگ كوتاه ، در سطح فوقاني سبز تيره ، در سطح پشتي سفيد و تقريباً پنبه‌ اي است . گلهاي حرا كوچك بر ، رنگ زرد روشن و گل آزين آن كوتاه و خوشه اي متراكم بوده كه در ايران از اسفند تا ارديبهشت ظاهر مي‌شود .
درختان حرا اكوسيستمي ماندآبي از اجتماعات ساحلي مناطق حاره هستند كه مانگرو نيز به آنها اطلاق مي‌شود . در هنگام مـد تنها تاج درختان بالاتر از آب شور دريا ديده مي‌شود و بقيه اندامهاي درختان در زير آب از ديد پنهان است فقط به هنگام جزر مي‌توان قسمتهاي زير تاج ، ساقه و ريشه هاي تنفسي درختان را ديد .
جنگلهاي مانگرو به خوبي قادرند در آب شور رشد كنند . مانگروها گياهان گلدار خشكي‌زي هستند كه به علت عدم توانايي در رقابت با ساير گياهان در خشكي دوباره به سوي دريا روي آورده اند و با تحمل شرايط دشوار زيستي حدفاصل دريا و خشكي بلامنازع در اين منطقه چيره شده اند .
در گستره تحت اشتغال اين جنگلها كمتر گياهي قادر به رقابت با آن است .
مانگرو گياهاني هستند كه يك پله يا دو پله بصورت درخت يا درختچه در آمده و شاخه هاي اصلي و فرعي زيادي را توليد مي كند . و داراي صفات مشتركي به شرح ذيل هستند :
۱٫ همگي در نواحي گرمسيري زندگي مي‌كنند.
۲٫ داراي شاخ و برگ ضخيم هستند .
۳٫ فرم ريشه آنها داراي حالت خاص خود مي‌باشد .
۴٫ در مقابل شوري خاك و نوسانهاي درجه حرارت مقاوم هستند .

جنگل-حرا-تموکن3

وضعيت مانگروها
گياهان به دليل داشتن ارزشهاي گوناگون و از نظر مصارف مختلف براي انسان و ساير موجودات زنده همجوار مورد تهاجم بوده و تاكنون در زمينه حفاظت و بهره برداري اصولي و گسترش محدوده اين گياهان با ارزش تلاش عمده اي صورت نگرفته است . در اكثر نقاط ساحلي و اراضي ماندابي كه اين جوامع حضور دارند به خاطر آماده بودن شرايط رويشگاهي استقرار آنها مهيا است ، كه پس از بررسي هاي لازم مي‌توان اقدام به زير كشت بردن اين گونه اراضي نمود تا از مزاياي اين دسته از گياهان بهره كافي برد.

ساختار اكولوژيك مانگروها
اكوسيستمهاي مانگرو اجتماعات گياهي منحصر به فردي هستند كه براي گونه اي بيشماري از بي‌مهرگان تا مهره داران خشكي زي و آبزي زيستگاهي يگانه و منسجم فراهم مي‌كنند .بستر اين جنگلها از دو بخش تشكيل شده است . بخشي كه در اشتغال اهبوه سيستم ريشه دواني مانگروها قرار دارد به نام بخش سخت تحت الرض ناميده مي‌شود . بخش ديگر كفه هاي گلي است .گستره نرم تحت الارض بستر رويشگاه را به وجود مي آورد . در هر يك از بخشهاي فوق جانداران دريايي ويژه اي زندگي مي‌كنند . در اين ميان اجتماعات جانوري مانگروها ، نرمتنان ، سخت پوستان ، ماهيان گروههاي بسيار بارزي هستند . از جمله سخت پوستان موجود ميگوهاي گونه حفار و كاوشگر مثل ميگوي صورتي را مي‌توان نام برد.

جنگلهاي حرا جايگاهي امن براي لاروها
از آنجا كه ميگوي صورتي جزء‌ گونه هاي حضار محسوب مي‌شود ، با هنگام ورود به اكوسيستم جنگلهاي حرا ،با حفاري بستر نرم در اين منطقه ، جايگاه امني را براي تخمها و پس لاروهي موجود به وجود مي‌آورد.

جنگلهاي حرا محل تغذيه لاروها
درختان حرا از اصلي ترين توليد كنندگان مواد آلي محيط خود بوده و نقش بسيار مهمي در تداوم فعالي پلانكتونها و فيتوپلانكتونهاي دريايي را به عهده دارند . اين ذرات به نوبه خود تامين كننده مواد غذايي آبزيان بالاخص ميگو مي‌باشند . جزر و مد مواد غذايي را از دريا ربوده و به درون مانگروها حمل كرده و برعكس مواد درون مانگروها را خارج مي‌كنند .
به طور كلي مواد معدني حمل شده از طريق رسوبات موجود در اكوسيستمهاي اطراف به عرصه جنگلهاي حرا پس از تجزيه ، تحول و تبديل آن به مواد غذايي آلي ، مقداري از آنها در جنگلها باقي مانده و باقي مانده به دريا منتقل مي‌شود .كه بخشي از آنبه وسيله موجودات زنده داخل جنگل مصرف مي‌شود به عبارت ديگر خاكهاي بافت نرم غني از املاح معدني بوجود مي‌آيد كه به سبب رشد انواع و اقسام موجودات زنده گشته و در نتيجه مواد غذايي آلي در اين اكوسيستم در حالت غنا باقي مي ماند.

خصوصيات آب در جنگلهاي حرا
آب در اين اكوسيستمها بالاترين كيفيت از نظر مواد غذايي و همچنين خواص فيزيكوشيميايي است كه جزر و مد نقش مهمي در اين زمينه ايفا مي كند .
جزر ومد باعث جابجاي و انتقال آب از دريا به اين اكوسيستم و بالعكس مي شود كه باعث تعديل شوري شده در مناطقي كه در صد تبخير بالا است از رسيدن شوري به سطح مد اور جلوگيري مي كند .
از طرفي چون جنگلهاي حرا شور پسند هستند مقدار زيادي نمك را از آب دريا گرفته و در خود ذخيره مي كند كه اين امر باعث كاهش شوري مي شود . جزر و مد همچنين در تعديل دما نيز موثر است بدين نحو كه با حركات مستمر خود باعث جابجايي آب بستر و سطح آب مي شود كه در مجموع آب و احياناً مواد سمي حاصل از تجزيه آبزيان به سطح آب منتقل مي گردد و از اين طريق دما نيز كاهش مي يابد .
ريشه درختان حرا ، خود به عنوان يك صافي عمل كرده و املاح مضر را در آب جذب و به واسطه داشتن نمك فراوان در خود آنها را به شكل غير سمي در مي آورد كه از اين طريق كمك شاياني به زندگي آبزيان موجود در اين اكوسيستمها مي كند .
بطور كلي مي توان گفت ، آب موجود در اين اكوسيستمها سرشار از مواد غذايي و از نظر فيزيكوشيميايي در بالاترين كيفيت ممكن بوده و اين سبب گرديده تا آبزيان براي تخم ريزي و رشد نوزادان خود كه حساسترين مرحله رشد محسوب مي گردد اين اكوسيستمها را برگزيده و براي بقاي نسل خود به اينجا پناه ببرند .

پارک ملی نای بند

اهميت گياهان مانگرو
۱٫ چوب
سوخت : متأسفانه مهمترين استفاده مانگروها به عنوان سوخت سلولزي مي‌باشد ، چرا كه در اراضي ساحلي تنها مانگروها هستند كه شرايط سخت محيط را تحمل كرده و مستقر شده اند .
ارزش حرارتي چوب مانگروها ۴۰۰۰ تا ۴۳۰۰ كيلو كالري در هر كيلو گرم برآورد گرديده است .
تغذيه دام : در حوزه رويش جنگلهاي حرا در استان هرمزگان هرس سرشاخه ها جهت تعليف دام به خصوص شتر متداول مي‌باشد.
مصالح ساختماني : از چوب اين درختان در مصالح ساختماني نيز استفاده مي‌شود چون با استحكام بوده و در برابر حمله موريانه مقاوم مي‌باشد .
نقوش و نگار : چوب اين گياه خوش نقش است و خاصيت جلاپذيري خوبي دارد و براي ساخت ميز ، صندلي مبلي و پاركت استفاده مي‌شود .
پوست و برگ : از پوست و برگ بعضي از گونه‌هاي مانگرو تانن به دست مي‌آيد . تانن ماده‌اي است كه در صنعت كاربرد دارد . برگ و سرشاخه هاي مانگرو داراي مواد غذايي سرشار براي تغذيه دام است .

۲٫ حفاظت از سواحل دريا
از ارزش هاي اين گونه گياهي اين است كه با كاشت آن در اراضي ساحلي و خورها مي‌توان در برابر طغيان دريا نوعي حفاظ طبيعي به وجود آورد . اين جنگلها ضمن كاهش خسارات ناشي از امواج و طوفانهاي سخت موجب استقرار خاك محيط اطراف نيز مي‌گردد.

۳٫ محصولات غذايي

گونه بومي حرا در استان بوشهر با نام AVICENNIA MARINA مي‌باشد محل زيست اين گونه در استان بوشهر مردابهاي سواحل خليج فارس عسلویه مي‌باشد . حرا در خلیج نای بند تشكيل توده هاي جنگلي و پاركهاي دريايي را داده است .
اين گونه اغلب به صورت جنگلهاي تخريب يافته و يا درختچه هاي كوچك مي‌باشند.
از آنجا كه اين جامعه گياهي در طي ساليان دراز تأمين كننده بخشي از نيازهاي اهالي سواحل خليج فارس بوده ، همواره مورد بهره برداري نادرست قرار گرفته و از اين جهت در معرض خطر نابودي است .
به دليل اهميت اقتصادي و اكولوژيك اين گونه به جا است كه رويشگاههاي آن بيش از اين با پيش آگاهي ها و اطلاع رساني و كنترل ، حفاظت و حمايت گردد.
نمونه خوب و تيپيك جنگل هاي حــرا از نظر انبوهي و وسعت در حال حاضر در منطقه حفاظت شده نای بند واقع در مجاورت عسلویه قرار دارد . اين جنگل با توجه به بهره برداري شديد هنوز از تراكم خوبي برخوردار است .
جنگل هاي حـرا در سالهاي اخير ارزش زيست محيطي آن كاهش يافته كه عزم ملي و همت عزيزان متعهد ومتخصص ، مدير و كارشناس را در راه احياء و توسعه آن طلب مي‌كند.

پرندگان نایبند

برنامه ريزي جهت توسعه و كشت حرا
با توجه به اهميت همه جانبه و بهره برداري چند منظوره از اين گياه و اثرات اقتصادي ، اجتماعي و اكولوژيكي توده هاي جنگلي و پرورش آبزيان ايجاب مي‌كند با مشاركت فعال مردم با اتكا به دانش بومي و سنن در احياء پوشش گياهي كوشيد.
توسعه جنگلهاي مانگرو به لحاظ ارزشهاي غير قابل انكار بسيار حائز اهميت است . اين گياه در پرورش تلفيقي جنگل و آبزيان‌ ، منبع درآمد اهالي منطقه ، ارزشهاي زيست محيطي ، ميراث تاريخ طبيعي و جاذبه هاي گردشگري و ذخائر بيوسفري و ژنتيكي نقش بسزايي دارد.

سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس بمنظور حفظ و توسعه جنگل های حرا طی سال های گذشته اقدام به کاشت هزاران نهال حرا در این منطقه کرده است.

منبع نوشته:ویکی دانش

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *