۳۱ شهریور ۱۳۹۶

Header ad
Header ad

داده های باستان شناسان از تموکن

بندر باستانی تموکن

هخامنشیان در دوران درازمدت حکومت خود بر ایران ، توجه ویژه‌ای به دریای پارس و بهره مندی از آن داشتند. در این راستا بنادر زیادی در حاشیه آن ایجاد نموده و یا از کهن بندرهای ایلامی مانند لیان بهره گرفتند. در سرچشمه های گوناگون از تموکن (تااوکه) به نام بندر ساحلی یاد شده، که با دوری چهل و پنج کیلومتری از دریا قرار گرفته و پشت بندر لیان ایلامی بوده. بندر سیراف ( با پروا )، گوگانا (که جای آن به درستی آشکار نیست)، اپوستانه و هرمزی، دیگر بنادر هخامنشی حاشیه دریای پارس بودند. دانستنیهای کمی که از نامها و جایگاه نسبی گیتاشناسی بنادر یاد شده، بیشتر از میان نوشته های کلاسیک یونانی مانند: نوشته‌های بطلمیوس، پلین،‌ آریان و نئاروک (دریاسالار اسکندر) آشکار می‌شود. در حالی که پیدا شدن بیش از سی هزار سنگ نبشته گلی هخامنشی به خط ایلامی در گنج‌خانه و دژخانه تخت جمشید در سال ۱۳۱۲ خورشیدی برابر با ۱۹۳۳میلادی می‌تواند بسیاری از پرسمان ها را بدون گمان هویدا کند. ولی متأسفانه آسیب دیدگی برخی سنگ نبشته ها و نبود پیشرفت در خواندن این نوشته ها، موجب ابهام و پرسش های گوناگونی در این باره شده است. با این که بیش از هشتاد سال از آن رویداد می‌‌گذرد ولی با تلاش جرج گلن کامرون، هشتاد و پنج سنگ نبشته در سال ۱۹۴۸ م خوانده شد و کار سترگ ریچارد هلک با خواندن و ترجمه دو هزار لوحه دیگر در سال ۱۹۶۹ م منتشر شد تا دریچه تازه‌ای بر روی مشتاقان به تاریخ و جغرافیای تاریخی هخامنشیان بگشاید. در بخشی از این سنگ نبشته ها نام شهری به نام تموکن (تااوکه) و تموکن رانمسا Tamookan Ranmesa آمده است. در این راستا کاوش های باستان شناسان ایرانی نشان می دهد این شهر بین رودخانه های دالکی و شاهپور (گرانیس) و در نزدیکی روستای درودگاه جای دارد.

منبع نوشته:ابوذر محتشمی، انجمن فرهنگی گردشگری تموکن

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *